มันไม่ใช่
ทำไมฉันถึงไม่เป็นเพื่อนกับเธอไป...
ถ้าหากว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันจะได้ไม่หึงเธอ
ถ้าหากว่าเราแค่รู้จักกันเผินๆ ก็คงไม่มีข้อเสียอะไรที่รับไม่ได้
ถ้าหากว่าแค่ผ่านมาแล้วยิ้มทักทายกัน ฉันคงไม่เจ็บปวดใจที่เห็นเธอไปกับคนอื่น
ถ้าหากว่าเราไม่ได้รักกัน...ฉันอาจจะไม่เจ็บปวดใจ
เสียดายที่วันเวลามันผ่านเลยมาแล้ว...เลยช่วงที่ฉันจะทำใจไม่รักเธอได้แล้ว
แปลกดี...ตอนไม่รู้จักเธอ ฉันเฝ้าปรารถนาจะได้เจอเพียงแค่เห็นหน้าไปวันๆ
ตอนไม่ได้คุยกัน ฉันแค่ได้เจอเธอแค่ชั่วคราวก็ดีใจมากเกินพอ
ตอนนั้น...ยังจำได้ว่าแค่ได้คุยกันเพียงวินาที ทุกอย่างก็ดูสดใสไปหมด
แต่พอคบแล้วมันไม่ใช่...ทุกอย่างมันไม่ใช่
เพราะเราคงไม่ได้คู่กันจริงๆ เพราะเราเข้ากันไม่ได้ เพราะอะไรตั้งมากมาย
และเพราะเธอเองคงยังไม่อยากจะรักใครจริง
เหมือนอย่างที่ฉันก็คงจะยังรักใครไม่เป็น แม้กระทั่งตัวเอง
ทุกอย่างมันกลับเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว...ไม่ได้อีกแล้ว
ต่อจากนี้จะเจ็บปวดแบบไหน ก็คงได้แค่รอให้วันเวลามันผ่านพ้นไป
จนกว่าวันที่เราจะได้จากกัน...ด้วยดี

