Masoul
ขาดเธอไม่ได้
เท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ...
เจอเธอเท่าไหร่ มันก็ยังไม่พอ...กลัวใจตัวเอง
กลัวจะรักเธอมากไปกว่านี้ ทั้งที่เพียงเท่านี้ก็มากเกินพอแล้ว
กลัวว่าตัวเองจะลุ่มหลงจนไม่สามารถขาดเธอไปจากชีวิตได้
เธอมีชีวิตของเธอ ฉันมีชีวิตของฉัน เวลาของเราไม่เคยตรงกัน
ทั้งที่ควรจะเข้าใจ แต่หลายครั้งก็ทำใจไม่ได้ที่เวลาของเธอมันหายไปจากชีวิตของฉัน
แม้เพียงแค่เศษเสี้ยววินาที ก็รู้สึกเหมือนมันว่างเปล่า จนไร้เรี่ยวแรง
กลัว...กลัวว่าตัวเองจะทนกับชีวิตที่เธอหายไปเพียงชั่วคราวไม่ได้
กลัว...ถ้าจะต้องเจ็บปวดทางจิตใจ สู้ให้เธออยู่แล้วทำร้ายที่ร่างกายแทนได้ไหม
กลัว...เพราะไม่เคยพูดออกไป เพราะเธอไม่เคยเข้าใจกัน...
แต่ถึงถ้าจะพูดออกไป ก็กลัวอยู่ดี ว่าเธอจะรับไม่ได้กับคนที่ขาดความอบอุ่นไม่ได้คนนี้
ไม่เคยเป็นแบบนี้กับใคร ทั้งที่เธอไม่ได้เลิศเลออะไร ทั้งที่ไม่ใช่คนที่คิดว่ารักที่สุดได้
แต่...ขาดเธอไม่ได้ ทั้งที่อยู่ในเวลาที่ไม่อาจจะได้เจอกัน ก็รู้สึกเจ็บปวดใจ
ขาดเธอไม่ได้จริงๆ...
