Storythai

In fact, I may love you even if at the moment I am not care of you.

I said you already 'I love You' even if you are not sure of yourself.

I'm not waiting for you, I have an happiness with you enough.

Although, sometimes I always cry because of you.

I'm not believe in real love and forever love and also you are not my last love.

Anyway, now I will love you as the remain time as we have.

TIME...will go on and we will seperate in some day.

Until that day i will love you and do the best, i will not hope something more over.

Sorry for always make you worry, annoy, and many problems to you.

From now on...I can make my heart is better, I know

Until that day...the remain time in 2 months I will love you as much as I can.

Until that day...please take care me as much as you can also.

In fact, I may love you even if at the moment I am not care of you.

I said you already 'I love You' even if you are not sure of yourself.

I'm not waiting for you, I have an happiness with you enough.

Although, sometimes I always cry because of you.

I'm not believe in real love and forever love and also you are not my last love.

Anyway, now I will love you as the remain time as we have.

TIME...will go on and we will seperate in some day.

Until that day i will love you and do the best, i will not hope something more over.

Sorry for always make you worry, annoy, and many problems to you.

From now on...I can make my heart is better, I know

Until that day...the remain time in 2 months I will love you as much as I can.

Until that day...please take care me as much as you can also.

ทำไมฉันถึงไม่เป็นเพื่อนกับเธอไป...

ถ้าหากว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันจะได้ไม่หึงเธอ

ถ้าหากว่าเราแค่รู้จักกันเผินๆ ก็คงไม่มีข้อเสียอะไรที่รับไม่ได้

ถ้าหากว่าแค่ผ่านมาแล้วยิ้มทักทายกัน ฉันคงไม่เจ็บปวดใจที่เห็นเธอไปกับคนอื่น

ถ้าหากว่าเราไม่ได้รักกัน...ฉันอาจจะไม่เจ็บปวดใจ

เสียดายที่วันเวลามันผ่านเลยมาแล้ว...เลยช่วงที่ฉันจะทำใจไม่รักเธอได้แล้ว

แปลกดี...ตอนไม่รู้จักเธอ ฉันเฝ้าปรารถนาจะได้เจอเพียงแค่เห็นหน้าไปวันๆ

ตอนไม่ได้คุยกัน ฉันแค่ได้เจอเธอแค่ชั่วคราวก็ดีใจมากเกินพอ

ตอนนั้น...ยังจำได้ว่าแค่ได้คุยกันเพียงวินาที ทุกอย่างก็ดูสดใสไปหมด

แต่พอคบแล้วมันไม่ใช่...ทุกอย่างมันไม่ใช่

เพราะเราคงไม่ได้คู่กันจริงๆ เพราะเราเข้ากันไม่ได้ เพราะอะไรตั้งมากมาย

และเพราะเธอเองคงยังไม่อยากจะรักใครจริง

เหมือนอย่างที่ฉันก็คงจะยังรักใครไม่เป็น แม้กระทั่งตัวเอง

ทุกอย่างมันกลับเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว...ไม่ได้อีกแล้ว

ต่อจากนี้จะเจ็บปวดแบบไหน ก็คงได้แค่รอให้วันเวลามันผ่านพ้นไป

จนกว่าวันที่เราจะได้จากกัน...ด้วยดี

In fact, I may love you even if at the moment I am not care of you.

I said you already 'I love You' even if you are not sure of yourself.

I'm not waiting for you, I have an happiness with you enough.

Although, sometimes I always cry because of you.

I'm not believe in real love and forever love and also you are not my last love.

Anyway, now I will love you as the remain time as we have.

TIME...will go on and we will seperate in some day.

Until that day i will love you and do the best, i will not hope something more over.

Sorry for always make you worry, annoy, and many problems to you.

From now on...I can make my heart is better, I know

Until that day...the remain time in 2 months I will love you as much as I can.

Until that day...please take care me as much as you can also.

ทำไมฉันถึงไม่เป็นเพื่อนกับเธอไป...

ถ้าหากว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันจะได้ไม่หึงเธอ

ถ้าหากว่าเราแค่รู้จักกันเผินๆ ก็คงไม่มีข้อเสียอะไรที่รับไม่ได้

ถ้าหากว่าแค่ผ่านมาแล้วยิ้มทักทายกัน ฉันคงไม่เจ็บปวดใจที่เห็นเธอไปกับคนอื่น

ถ้าหากว่าเราไม่ได้รักกัน...ฉันอาจจะไม่เจ็บปวดใจ

เสียดายที่วันเวลามันผ่านเลยมาแล้ว...เลยช่วงที่ฉันจะทำใจไม่รักเธอได้แล้ว

แปลกดี...ตอนไม่รู้จักเธอ ฉันเฝ้าปรารถนาจะได้เจอเพียงแค่เห็นหน้าไปวันๆ

ตอนไม่ได้คุยกัน ฉันแค่ได้เจอเธอแค่ชั่วคราวก็ดีใจมากเกินพอ

ตอนนั้น...ยังจำได้ว่าแค่ได้คุยกันเพียงวินาที ทุกอย่างก็ดูสดใสไปหมด

แต่พอคบแล้วมันไม่ใช่...ทุกอย่างมันไม่ใช่

เพราะเราคงไม่ได้คู่กันจริงๆ เพราะเราเข้ากันไม่ได้ เพราะอะไรตั้งมากมาย

และเพราะเธอเองคงยังไม่อยากจะรักใครจริง

เหมือนอย่างที่ฉันก็คงจะยังรักใครไม่เป็น แม้กระทั่งตัวเอง

ทุกอย่างมันกลับเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว...ไม่ได้อีกแล้ว

ต่อจากนี้จะเจ็บปวดแบบไหน ก็คงได้แค่รอให้วันเวลามันผ่านพ้นไป

จนกว่าวันที่เราจะได้จากกัน...ด้วยดี

ก็แค่รู้สึกว่าอะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม

มันเพราะฉันเปลี่ยนเอง หรือ เพราะเธอเปลี่ยนแปลง

เหตุผลที่อะไรๆมันไม่เหมือนเดิม...

เพราะกาลเวลาที่ผ่านไป หรือเพราะใจเธอต้องการ

สุดท้ายแล้ว ก็ไม่เข้าใจความหมายที่เป็นอยู่ตอนนี้

มันเพราะฉันคิดมากไป หรือ เพราะความจริงปรากฏชัดเจนเกินไป

ฉันไม่สามารถครอบครองเธอได้ หรือ เพราะเธอไม่อยากให้ฉันเป็นเจ้าของ

ฉันอาจจะคิดมากไปก็ได้ กับเรื่องราวที่มันผ่านเข้ามาในตอนนี้

อยากจะรักเธอไปให้นานๆ เพราะรู้ว่าเวลาของเราสองคนมันมีจำกัด

แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกคนเรามันแปรเปลี่ยนได้เร็วจริงๆ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันก็ยังอยากเก็บเธอไว้

แม้จะไม่ได้มีความสุขเท่าไหร่กับการต้องฝืนทนอยู่ทุกวันนี้

จนกว่าจะถึงวันนั้น จะปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องตัดสินการลาจากของเราสองคนเอง

ถีงจะรักเธอ...แต่.................................................

In fact, I may love you even if at the moment I am not care of you.

I said you already 'I love You' even if you are not sure of yourself.

I'm not waiting for you, I have an happiness with you enough.

Although, sometimes I always cry because of you.

I'm not believe in real love and forever love and also you are not my last love.

Anyway, now I will love you as the remain time as we have.

TIME...will go on and we will seperate in some day.

Until that day i will love you and do the best, i will not hope something more over.

Sorry for always make you worry, annoy, and many problems to you.

From now on...I can make my heart is better, I know

Until that day...the remain time in 2 months I will love you as much as I can.

Until that day...please take care me as much as you can also.

ทำไมฉันถึงไม่เป็นเพื่อนกับเธอไป...

ถ้าหากว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันจะได้ไม่หึงเธอ

ถ้าหากว่าเราแค่รู้จักกันเผินๆ ก็คงไม่มีข้อเสียอะไรที่รับไม่ได้

ถ้าหากว่าแค่ผ่านมาแล้วยิ้มทักทายกัน ฉันคงไม่เจ็บปวดใจที่เห็นเธอไปกับคนอื่น

ถ้าหากว่าเราไม่ได้รักกัน...ฉันอาจจะไม่เจ็บปวดใจ

เสียดายที่วันเวลามันผ่านเลยมาแล้ว...เลยช่วงที่ฉันจะทำใจไม่รักเธอได้แล้ว

แปลกดี...ตอนไม่รู้จักเธอ ฉันเฝ้าปรารถนาจะได้เจอเพียงแค่เห็นหน้าไปวันๆ

ตอนไม่ได้คุยกัน ฉันแค่ได้เจอเธอแค่ชั่วคราวก็ดีใจมากเกินพอ

ตอนนั้น...ยังจำได้ว่าแค่ได้คุยกันเพียงวินาที ทุกอย่างก็ดูสดใสไปหมด

แต่พอคบแล้วมันไม่ใช่...ทุกอย่างมันไม่ใช่

เพราะเราคงไม่ได้คู่กันจริงๆ เพราะเราเข้ากันไม่ได้ เพราะอะไรตั้งมากมาย

และเพราะเธอเองคงยังไม่อยากจะรักใครจริง

เหมือนอย่างที่ฉันก็คงจะยังรักใครไม่เป็น แม้กระทั่งตัวเอง

ทุกอย่างมันกลับเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว...ไม่ได้อีกแล้ว

ต่อจากนี้จะเจ็บปวดแบบไหน ก็คงได้แค่รอให้วันเวลามันผ่านพ้นไป

จนกว่าวันที่เราจะได้จากกัน...ด้วยดี

ก็แค่รู้สึกว่าอะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม

มันเพราะฉันเปลี่ยนเอง หรือ เพราะเธอเปลี่ยนแปลง

เหตุผลที่อะไรๆมันไม่เหมือนเดิม...

เพราะกาลเวลาที่ผ่านไป หรือเพราะใจเธอต้องการ

สุดท้ายแล้ว ก็ไม่เข้าใจความหมายที่เป็นอยู่ตอนนี้

มันเพราะฉันคิดมากไป หรือ เพราะความจริงปรากฏชัดเจนเกินไป

ฉันไม่สามารถครอบครองเธอได้ หรือ เพราะเธอไม่อยากให้ฉันเป็นเจ้าของ

ฉันอาจจะคิดมากไปก็ได้ กับเรื่องราวที่มันผ่านเข้ามาในตอนนี้

อยากจะรักเธอไปให้นานๆ เพราะรู้ว่าเวลาของเราสองคนมันมีจำกัด

แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกคนเรามันแปรเปลี่ยนได้เร็วจริงๆ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันก็ยังอยากเก็บเธอไว้

แม้จะไม่ได้มีความสุขเท่าไหร่กับการต้องฝืนทนอยู่ทุกวันนี้

จนกว่าจะถึงวันนั้น จะปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องตัดสินการลาจากของเราสองคนเอง

ถีงจะรักเธอ...แต่.................................................

เราไม่มีอะไรเหมือนกันซักอย่าง

เราชอบอะไรไม่เหมือนกัน

เวลาของเราไม่เคยตรงกัน

แม้แต่ความคิดของเราก็ยังสวนทางกัน

เราคบกันทำไมเหรอ?

เหตุผลแรกที่ฉันสนใจเธอ มันคืออะไรกัน?

เหตุผลที่เธอทนอยู่ด้วยกันมาคืออะไร

ฉันไม่เข้าใจเธอ เหมือนที่เธอก็ยากจะเข้าใจในตัวฉัน

เราไม่เหมือนกัน แม้แต่อย่างเดียว

ไม่มีเลย...แล้วเราเข้ากันได้หรือเปล่า?

เรารักกันรึเปล่า?

In fact, I may love you even if at the moment I am not care of you.

I said you already 'I love You' even if you are not sure of yourself.

I'm not waiting for you, I have an happiness with you enough.

Although, sometimes I always cry because of you.

I'm not believe in real love and forever love and also you are not my last love.

Anyway, now I will love you as the remain time as we have.

TIME...will go on and we will seperate in some day.

Until that day i will love you and do the best, i will not hope something more over.

Sorry for always make you worry, annoy, and many problems to you.

From now on...I can make my heart is better, I know

Until that day...the remain time in 2 months I will love you as much as I can.

Until that day...please take care me as much as you can also.

ทำไมฉันถึงไม่เป็นเพื่อนกับเธอไป...

ถ้าหากว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันจะได้ไม่หึงเธอ

ถ้าหากว่าเราแค่รู้จักกันเผินๆ ก็คงไม่มีข้อเสียอะไรที่รับไม่ได้

ถ้าหากว่าแค่ผ่านมาแล้วยิ้มทักทายกัน ฉันคงไม่เจ็บปวดใจที่เห็นเธอไปกับคนอื่น

ถ้าหากว่าเราไม่ได้รักกัน...ฉันอาจจะไม่เจ็บปวดใจ

เสียดายที่วันเวลามันผ่านเลยมาแล้ว...เลยช่วงที่ฉันจะทำใจไม่รักเธอได้แล้ว

แปลกดี...ตอนไม่รู้จักเธอ ฉันเฝ้าปรารถนาจะได้เจอเพียงแค่เห็นหน้าไปวันๆ

ตอนไม่ได้คุยกัน ฉันแค่ได้เจอเธอแค่ชั่วคราวก็ดีใจมากเกินพอ

ตอนนั้น...ยังจำได้ว่าแค่ได้คุยกันเพียงวินาที ทุกอย่างก็ดูสดใสไปหมด

แต่พอคบแล้วมันไม่ใช่...ทุกอย่างมันไม่ใช่

เพราะเราคงไม่ได้คู่กันจริงๆ เพราะเราเข้ากันไม่ได้ เพราะอะไรตั้งมากมาย

และเพราะเธอเองคงยังไม่อยากจะรักใครจริง

เหมือนอย่างที่ฉันก็คงจะยังรักใครไม่เป็น แม้กระทั่งตัวเอง

ทุกอย่างมันกลับเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว...ไม่ได้อีกแล้ว

ต่อจากนี้จะเจ็บปวดแบบไหน ก็คงได้แค่รอให้วันเวลามันผ่านพ้นไป

จนกว่าวันที่เราจะได้จากกัน...ด้วยดี

ก็แค่รู้สึกว่าอะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม

มันเพราะฉันเปลี่ยนเอง หรือ เพราะเธอเปลี่ยนแปลง

เหตุผลที่อะไรๆมันไม่เหมือนเดิม...

เพราะกาลเวลาที่ผ่านไป หรือเพราะใจเธอต้องการ

สุดท้ายแล้ว ก็ไม่เข้าใจความหมายที่เป็นอยู่ตอนนี้

มันเพราะฉันคิดมากไป หรือ เพราะความจริงปรากฏชัดเจนเกินไป

ฉันไม่สามารถครอบครองเธอได้ หรือ เพราะเธอไม่อยากให้ฉันเป็นเจ้าของ

ฉันอาจจะคิดมากไปก็ได้ กับเรื่องราวที่มันผ่านเข้ามาในตอนนี้

อยากจะรักเธอไปให้นานๆ เพราะรู้ว่าเวลาของเราสองคนมันมีจำกัด

แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกคนเรามันแปรเปลี่ยนได้เร็วจริงๆ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันก็ยังอยากเก็บเธอไว้

แม้จะไม่ได้มีความสุขเท่าไหร่กับการต้องฝืนทนอยู่ทุกวันนี้

จนกว่าจะถึงวันนั้น จะปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องตัดสินการลาจากของเราสองคนเอง

ถีงจะรักเธอ...แต่.................................................

เราไม่มีอะไรเหมือนกันซักอย่าง

เราชอบอะไรไม่เหมือนกัน

เวลาของเราไม่เคยตรงกัน

แม้แต่ความคิดของเราก็ยังสวนทางกัน

เราคบกันทำไมเหรอ?

เหตุผลแรกที่ฉันสนใจเธอ มันคืออะไรกัน?

เหตุผลที่เธอทนอยู่ด้วยกันมาคืออะไร

ฉันไม่เข้าใจเธอ เหมือนที่เธอก็ยากจะเข้าใจในตัวฉัน

เราไม่เหมือนกัน แม้แต่อย่างเดียว

ไม่มีเลย...แล้วเราเข้ากันได้หรือเปล่า?

เรารักกันรึเปล่า?

เท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ...

เจอเธอเท่าไหร่ มันก็ยังไม่พอ...กลัวใจตัวเอง

กลัวจะรักเธอมากไปกว่านี้ ทั้งที่เพียงเท่านี้ก็มากเกินพอแล้ว

กลัวว่าตัวเองจะลุ่มหลงจนไม่สามารถขาดเธอไปจากชีวิตได้

เธอมีชีวิตของเธอ ฉันมีชีวิตของฉัน เวลาของเราไม่เคยตรงกัน

ทั้งที่ควรจะเข้าใจ แต่หลายครั้งก็ทำใจไม่ได้ที่เวลาของเธอมันหายไปจากชีวิตของฉัน

แม้เพียงแค่เศษเสี้ยววินาที ก็รู้สึกเหมือนมันว่างเปล่า จนไร้เรี่ยวแรง

กลัว...กลัวว่าตัวเองจะทนกับชีวิตที่เธอหายไปเพียงชั่วคราวไม่ได้

กลัว...ถ้าจะต้องเจ็บปวดทางจิตใจ สู้ให้เธออยู่แล้วทำร้ายที่ร่างกายแทนได้ไหม

กลัว...เพราะไม่เคยพูดออกไป เพราะเธอไม่เคยเข้าใจกัน...

แต่ถึงถ้าจะพูดออกไป ก็กลัวอยู่ดี ว่าเธอจะรับไม่ได้กับคนที่ขาดความอบอุ่นไม่ได้คนนี้

ไม่เคยเป็นแบบนี้กับใคร ทั้งที่เธอไม่ได้เลิศเลออะไร ทั้งที่ไม่ใช่คนที่คิดว่ารักที่สุดได้

แต่...ขาดเธอไม่ได้ ทั้งที่อยู่ในเวลาที่ไม่อาจจะได้เจอกัน ก็รู้สึกเจ็บปวดใจ

ขาดเธอไม่ได้จริงๆ...

In fact, I may love you even if at the moment I am not care of you.

I said you already 'I love You' even if you are not sure of yourself.

I'm not waiting for you, I have an happiness with you enough.

Although, sometimes I always cry because of you.

I'm not believe in real love and forever love and also you are not my last love.

Anyway, now I will love you as the remain time as we have.

TIME...will go on and we will seperate in some day.

Until that day i will love you and do the best, i will not hope something more over.

Sorry for always make you worry, annoy, and many problems to you.

From now on...I can make my heart is better, I know

Until that day...the remain time in 2 months I will love you as much as I can.

Until that day...please take care me as much as you can also.

ทำไมฉันถึงไม่เป็นเพื่อนกับเธอไป...

ถ้าหากว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน ฉันจะได้ไม่หึงเธอ

ถ้าหากว่าเราแค่รู้จักกันเผินๆ ก็คงไม่มีข้อเสียอะไรที่รับไม่ได้

ถ้าหากว่าแค่ผ่านมาแล้วยิ้มทักทายกัน ฉันคงไม่เจ็บปวดใจที่เห็นเธอไปกับคนอื่น

ถ้าหากว่าเราไม่ได้รักกัน...ฉันอาจจะไม่เจ็บปวดใจ

เสียดายที่วันเวลามันผ่านเลยมาแล้ว...เลยช่วงที่ฉันจะทำใจไม่รักเธอได้แล้ว

แปลกดี...ตอนไม่รู้จักเธอ ฉันเฝ้าปรารถนาจะได้เจอเพียงแค่เห็นหน้าไปวันๆ

ตอนไม่ได้คุยกัน ฉันแค่ได้เจอเธอแค่ชั่วคราวก็ดีใจมากเกินพอ

ตอนนั้น...ยังจำได้ว่าแค่ได้คุยกันเพียงวินาที ทุกอย่างก็ดูสดใสไปหมด

แต่พอคบแล้วมันไม่ใช่...ทุกอย่างมันไม่ใช่

เพราะเราคงไม่ได้คู่กันจริงๆ เพราะเราเข้ากันไม่ได้ เพราะอะไรตั้งมากมาย

และเพราะเธอเองคงยังไม่อยากจะรักใครจริง

เหมือนอย่างที่ฉันก็คงจะยังรักใครไม่เป็น แม้กระทั่งตัวเอง

ทุกอย่างมันกลับเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว...ไม่ได้อีกแล้ว

ต่อจากนี้จะเจ็บปวดแบบไหน ก็คงได้แค่รอให้วันเวลามันผ่านพ้นไป

จนกว่าวันที่เราจะได้จากกัน...ด้วยดี

ก็แค่รู้สึกว่าอะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม

มันเพราะฉันเปลี่ยนเอง หรือ เพราะเธอเปลี่ยนแปลง

เหตุผลที่อะไรๆมันไม่เหมือนเดิม...

เพราะกาลเวลาที่ผ่านไป หรือเพราะใจเธอต้องการ

สุดท้ายแล้ว ก็ไม่เข้าใจความหมายที่เป็นอยู่ตอนนี้

มันเพราะฉันคิดมากไป หรือ เพราะความจริงปรากฏชัดเจนเกินไป

ฉันไม่สามารถครอบครองเธอได้ หรือ เพราะเธอไม่อยากให้ฉันเป็นเจ้าของ

ฉันอาจจะคิดมากไปก็ได้ กับเรื่องราวที่มันผ่านเข้ามาในตอนนี้

อยากจะรักเธอไปให้นานๆ เพราะรู้ว่าเวลาของเราสองคนมันมีจำกัด

แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกคนเรามันแปรเปลี่ยนได้เร็วจริงๆ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันก็ยังอยากเก็บเธอไว้

แม้จะไม่ได้มีความสุขเท่าไหร่กับการต้องฝืนทนอยู่ทุกวันนี้

จนกว่าจะถึงวันนั้น จะปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องตัดสินการลาจากของเราสองคนเอง

ถีงจะรักเธอ...แต่.................................................

เราไม่มีอะไรเหมือนกันซักอย่าง

เราชอบอะไรไม่เหมือนกัน

เวลาของเราไม่เคยตรงกัน

แม้แต่ความคิดของเราก็ยังสวนทางกัน

เราคบกันทำไมเหรอ?

เหตุผลแรกที่ฉันสนใจเธอ มันคืออะไรกัน?

เหตุผลที่เธอทนอยู่ด้วยกันมาคืออะไร

ฉันไม่เข้าใจเธอ เหมือนที่เธอก็ยากจะเข้าใจในตัวฉัน

เราไม่เหมือนกัน แม้แต่อย่างเดียว

ไม่มีเลย...แล้วเราเข้ากันได้หรือเปล่า?

เรารักกันรึเปล่า?

เท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ...

เจอเธอเท่าไหร่ มันก็ยังไม่พอ...กลัวใจตัวเอง

กลัวจะรักเธอมากไปกว่านี้ ทั้งที่เพียงเท่านี้ก็มากเกินพอแล้ว

กลัวว่าตัวเองจะลุ่มหลงจนไม่สามารถขาดเธอไปจากชีวิตได้

เธอมีชีวิตของเธอ ฉันมีชีวิตของฉัน เวลาของเราไม่เคยตรงกัน

ทั้งที่ควรจะเข้าใจ แต่หลายครั้งก็ทำใจไม่ได้ที่เวลาของเธอมันหายไปจากชีวิตของฉัน

แม้เพียงแค่เศษเสี้ยววินาที ก็รู้สึกเหมือนมันว่างเปล่า จนไร้เรี่ยวแรง

กลัว...กลัวว่าตัวเองจะทนกับชีวิตที่เธอหายไปเพียงชั่วคราวไม่ได้

กลัว...ถ้าจะต้องเจ็บปวดทางจิตใจ สู้ให้เธออยู่แล้วทำร้ายที่ร่างกายแทนได้ไหม

กลัว...เพราะไม่เคยพูดออกไป เพราะเธอไม่เคยเข้าใจกัน...

แต่ถึงถ้าจะพูดออกไป ก็กลัวอยู่ดี ว่าเธอจะรับไม่ได้กับคนที่ขาดความอบอุ่นไม่ได้คนนี้

ไม่เคยเป็นแบบนี้กับใคร ทั้งที่เธอไม่ได้เลิศเลออะไร ทั้งที่ไม่ใช่คนที่คิดว่ารักที่สุดได้

แต่...ขาดเธอไม่ได้ ทั้งที่อยู่ในเวลาที่ไม่อาจจะได้เจอกัน ก็รู้สึกเจ็บปวดใจ

ขาดเธอไม่ได้จริงๆ...

เธออยากฟังคำนั้นจากฉันมากกว่าจะพูดมันออกมาเอง แล้วมันคือคำอะไร?

เธอบอกว่าเธอไม่ดีพอให้ใครรัก แต่ฉันไม่ได้เลือกที่จะรักคนดี

เธอบอกเธอไม่สามารถให้ฉันได้เต็มร้อย แต่เธอก็ทิ้งฉันไม่ลง

สรุปแล้วเธอรักฉันบ้างหรือเปล่า? คิดอะไรอยู่?

เธอบอกว่าฉันนิ่ง ฉันเงียบ จนไม่รู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่กันแน่?

ฉันก็เหมือนกัน ฉันก็ไม่รู้ความคิดของเธอเลย

บางทีฉันอาจจะเดาได้ แต่บางครั้งฉันก็ไม่อยากยอมรับว่ามันเป็นเรี่องจริง

เธอไม่ได้เป็นคนดี หรืออาจจะพูดได้ว่า เธอไม่มีอะไรดีเลยซักนิด ซักนิดเดียว

แต่มันเพราะเหตุผลอะไรที่ฉันอยากจะรั้งเธอไว้ แม้มันจะทำได้แค่เปลือกนอก

เหตุผลอะไรบางอย่างที่ฉันอยากจะเปลี่ยนให้คนอย่างเธอเป็นคนที่มีค่าขึ้นมาบ้าง

มันใช่เพราะฉันรักเธอหรือเปล่า? หรือเพราะฉันสงสารในตัวตนของเธอกันแน่

อย่างไรก็ตาม แม้เพียงเสี้ยววินาทีที่ไม่ได้เจอกัน ฉันก็คิดถึง

เพียงแค่นอนหลับตาทั้งที่มีเธออยู่ข้างๆ ในความฝันยังคงมีเธอ

มันเพราะอะไรกันที่ทำให้ชีวิตต้องเปลี่ยนแปลงไปเพราะคนไม่ดีคนหนึ่ง

ฉันจะทำให้เธอรักฉันขึ้นมาบ้างได้มั้ย? ฉันจะทำให้เธอเต็มร้อยกับฉันบ้างได้มั้ย?

แม้ฉันจะไม่ใช่เพียงคนเดียว แม้ฉันจะไม่ใช่คนที่จะอยู่กับเธอได้ตลอดไปเหมือนคนๆนั้น

แต่ในช่วงระยะเวลาที่เหลือ ขอให้ได้จริงจังกับมัน...แล้วฉันจะให้เธอคอยดู

และฉันจะไม่พูดคำๆนั้น ไม่ว่ามันจะเป็นคำอะไรก็ตามที่เธออยากให้ฉันพูดมันออกมาก่อน

ฉันจะไม่พูดมัน จนกว่าทุกอย่างมันจะเริ่มเลือนลางจนมองไม่เห็นอนาคตของสองเรา