Storythai

ไหนว่าจะไม่ร้องไห้...ในที่สุดก็ร้องออกมาจนได้..

เธอทำแบบนี้ทำไม เธอไม่มีหัวใจ ไม่สิ...เธอไม่ได้มีหัวใจไว้เพื่อฉัน
หัวใจของเธอไม่ใช่ของฉัน แม้ว่าจะสัมผัสร่างกายเธอมากเท่าไหร่ก็ตาม
ทุกสิ่งทุกอย่างก็คงเป็นแค่เรื่องโกหกที่เกิดขึ้นจริงเท่านั้นเอง

ฉันเป็นอะไรของเธอ มันกำหนดกันไม่ได้ มันก็รู้ดี แต่รู้ไหมว่าทั้งหมดของฉันคืออะไร
เพราะฉันรักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ
ต่อให้อยากจะตะโกนบอกให้รู้ไปทั่วโลกแค่ไหน ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา
คำพูดที่ไม่สำคัญ คำพูดที่มันไม่จำเป็นกับการที่ไม่มีสถานะของเรา มันไม่จำเป็นเลย

ฉันมีค่ากับเธอแค่ไหน แค่ลมหายใจที่ไว้ใกล้กันในยามจำเป็น
หรือเป็นคนที่คิดถึงเมื่อยามไม่มีใครเท่านั้น ฉันเป็นได้แค่นั้นใช่ไหม
ฉันเหนื่อยทีต้องเดินหนีเธอ แต่เธอกลับสนุกทีได้เข้าหาทำให้ใจฉันปั่นป่วน

ฉันไม่อยากจะรัก ไม่อยากจะเห็น ไม่อยากให้เรามีสถานะใดๆต่อกันอีก
แต่เธอก็เข้ามาใกล้ บ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่มันไม่มีคำกำหนดไว้ตายตัว...ทุกที

มันถึงเวลารึยังที่ฉันต้องทิ้งมันได้แล้ว เธอปล่อยให้ฉันเฝ้าคอยในสิ่งที่ไร้ค่า
ทั้งที่เธอเป็นคนให้มันมาด้วยตัวของเธอเอง แต่เธอก็ทิ้งมันไป...ฉันไม่เจ็บหรือไง
เธอคิดว่าฉันไม่มีหัวใจ เป็นแค่ใครซักคนหรือไง เธอคิดว่าฉันเป็นเหมือนเธอหรือไง
มันไม่ใช่...ต่อให้รู้ว่าเธอมีตัวจริงของเธอ แต่ฉันก็ยังรักเธอ...มันรัก คนเลวๆอย่างเธอ

ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันนะ เจ็บปวด เจ็บ เธอน่ะเหรอที่เจ็บ แล้วทำไม...ทำไมต้องเอามาลงกับฉัน
พอเถอะ...ถ้าเธอพอ ฉันก็จะพอ ถ้าเธอจากไป ฉันก็อาจจะไม่เสียใจอีกก็ได้
ถึงแม้ในบางครั้ง ฉันจะคิดถึงเธอ ฉันจะยังลืมเธอไม่ลง เพราะมันรักเธอ รักจริงๆ...

ไหนว่าจะไม่ร้องไห้...ในที่สุดก็ร้องออกมาจนได้..

เธอทำแบบนี้ทำไม เธอไม่มีหัวใจ ไม่สิ...เธอไม่ได้มีหัวใจไว้เพื่อฉัน
หัวใจของเธอไม่ใช่ของฉัน แม้ว่าจะสัมผัสร่างกายเธอมากเท่าไหร่ก็ตาม
ทุกสิ่งทุกอย่างก็คงเป็นแค่เรื่องโกหกที่เกิดขึ้นจริงเท่านั้นเอง

ฉันเป็นอะไรของเธอ มันกำหนดกันไม่ได้ มันก็รู้ดี แต่รู้ไหมว่าทั้งหมดของฉันคืออะไร
เพราะฉันรักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ รักเธอ
ต่อให้อยากจะตะโกนบอกให้รู้ไปทั่วโลกแค่ไหน ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา
คำพูดที่ไม่สำคัญ คำพูดที่มันไม่จำเป็นกับการที่ไม่มีสถานะของเรา มันไม่จำเป็นเลย

ฉันมีค่ากับเธอแค่ไหน แค่ลมหายใจที่ไว้ใกล้กันในยามจำเป็น
หรือเป็นคนที่คิดถึงเมื่อยามไม่มีใครเท่านั้น ฉันเป็นได้แค่นั้นใช่ไหม
ฉันเหนื่อยทีต้องเดินหนีเธอ แต่เธอกลับสนุกทีได้เข้าหาทำให้ใจฉันปั่นป่วน

ฉันไม่อยากจะรัก ไม่อยากจะเห็น ไม่อยากให้เรามีสถานะใดๆต่อกันอีก
แต่เธอก็เข้ามาใกล้ บ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่มันไม่มีคำกำหนดไว้ตายตัว...ทุกที

มันถึงเวลารึยังที่ฉันต้องทิ้งมันได้แล้ว เธอปล่อยให้ฉันเฝ้าคอยในสิ่งที่ไร้ค่า
ทั้งที่เธอเป็นคนให้มันมาด้วยตัวของเธอเอง แต่เธอก็ทิ้งมันไป...ฉันไม่เจ็บหรือไง
เธอคิดว่าฉันไม่มีหัวใจ เป็นแค่ใครซักคนหรือไง เธอคิดว่าฉันเป็นเหมือนเธอหรือไง
มันไม่ใช่...ต่อให้รู้ว่าเธอมีตัวจริงของเธอ แต่ฉันก็ยังรักเธอ...มันรัก คนเลวๆอย่างเธอ

ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันนะ เจ็บปวด เจ็บ เธอน่ะเหรอที่เจ็บ แล้วทำไม...ทำไมต้องเอามาลงกับฉัน
พอเถอะ...ถ้าเธอพอ ฉันก็จะพอ ถ้าเธอจากไป ฉันก็อาจจะไม่เสียใจอีกก็ได้
ถึงแม้ในบางครั้ง ฉันจะคิดถึงเธอ ฉันจะยังลืมเธอไม่ลง เพราะมันรักเธอ รักจริงๆ...

ไม่ได้สัมผัสกับคำว่า "รักจริง" มานานเท่าไหร่แล้วนะ
นานมาก มากจนไม่รู้ว่าทุกวันนี้ ตัวเองจำกัดความคำว่า ความรัก ไว้แบบไหน

อาจจะเพราะการที่ต้องวิ่งไล่ตามความรักมาตลอด มันรู้สึกเหนื่อย
เหนื่อยจนไม่รู้ว่าจะมีความรักไว้เพื่ออะไร ใครซักคนที่รักจริงจากหัวใจ?

ไม่ได้สัมผัส ไม่ได้รับรู้ นับตั้งแต่วันที่ตัดสินใจเลือกอนาคตข้างหน้า
แล้วต้องทิ้งอะไรบางอย่างที่คิดว่ามันยังไม่เหมาะไม่ควร
แต่สุดท้ายแล้ว ความรักที่มั่นคงกว่านั้น มันก็ไม่ได้มีอยู่จริงเช่นกัน

มันเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด และมันเป็นการเริ่มต้นที่ไม่สวยหรู
มีคนมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต แล้วรู้สึกว่ารักจริงจนคิดว่าจะรักตลอดไป
แต่สุดท้ายแล้ว ระยะเวลาของการรอคอยทีไร้ซึ่งความหวัง มันทำให้เราละทิ้งความพยายาม
อันที่จริง...ความพยายาม มันใช้ไม่ได้กับ ความรัก อยู่แล้ว ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ

ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านพ้นมากับชีวิตที่ต้องคลุกคลีอยู่กับความรักจากตัวเองเพียงฝ่ายเดียว
มันเหนื่อยนะที่มองไม่เห็นเส้นทางแห่งความหวังในอนาคต
เพราะคำว่าความรัก มันไม่ได้หมายถึง การยินยอม หรือการพร่ำเพ้อเพียงฝ่ายเดียว
ถึงแม้ว่าการที่ได้ทำอะไรให้ มันจะมีความสุข แต่ถ้าหากมันเป็นเรื่องที่ไร้ค่า
มันจะยิ่งทำให้ตัวเองดูตกต่ำจนยิ่งขึ้นไปอีก ...ไม่อยากเป็นคนไร้ค่าขนาดนั้น...
เพราะรำพึงกับตัวเองเสมอ ว่า คุณค่าของตัวเอง ย่อมมีความสำคัญเสมอ

จนสุดท้าย...ก็ทิ้งค่าของตัวเอง เพื่อความรักอันจอมปลอมทั้งหลาย
แม้ว่าจะยังยืนยันกับตัวเอง ว่าจะไม่ยอมให้ความรักเข้ามาครอบงำ
แต่ก็หนีไม่พ้น...ยังไม่มีทางได้เจอ ความรักที่แท้จริง

และความสุขของคำว่า รักแท้ ก็ยังไม่ได้พบเจออีกครั้ง...โลกนี้มันช่างโหดร้ายจริงๆเลยนะ